Going down-south

Op dit moment zitten we in El Calafate, dat ligt in het zuiden van Argentinië. Tot 31 maart gaan we heel het zuiden verkennen. Maar voordat we hier waren, hebben we natuurlijk weer het een en ander meegemaakt.


Pucon:
Jullie hebben allen de foto van de vulkaan gezien, na, die hebben we beklommen. Pffooeee, dat viel nog niet mee. Het was mogelijk om het eerste stukje met de lift te doen, dat hebben we voor de zekerheid maar gedaan. Rechtstreeks naar boven is 1 km, maar omdat we gingen zigzaggen zou het 3 km zijn, eitje dus. Het eerste stukje lopen was nog op vulkaanas. Daarna werden de spikes aangedaan en gingen we op het ijs / sneeuw verder. Naar een paar keer zigzaggen, merk je dat je energie snel op is. Gelukkig was er een stukje vulkaanas waar we konden eten. Na weer bijgetankt te zijn liepen we verder. Helaas liep onze accu 1 op 1, dus we waren zo door onze energie heen. En we moesten nog een stukje. De top lijkt heel dichtbij, maar hij blijft ver weg. De laatste stappen waren echt zooo zwaar, we zijn nog nooit zo moe geweest. We waren al bijna afgehaakt, maarja om daar te staan en te wachten en zien hoe iedereen te top haalt, doe je ook niet, dus zijn we toch maar doorgelopen. Ons moment op de top was geweldig. We hebben een fotosessie gehouden en genoten van het uitzicht. Helaas was de lava niet actief, waardoor we daar niets van konden zien. Maar op dat moment kon dat ons geen moer schelen, we hadden namelijk de top bereikt.
Toen moesten we nog terug, we zouden glijden, maar het was TE glad, dus moesten we lopend terug. Aaaahh, en we hadden al geen energie meer. Gelukkig konden we wel wat stukjes glijden, waardoor we toch nog voor het donker thuis waren.

De dag erna werden we wakker met enorme spierpijn op plaatsen waarvan we niet eens wisten dat daar zoveel spieren zaten en dat we ze ook gebruikt hadden. ´Gelukkig´ hadden we een trip voor deze dag geregeld, namelijk paardrijden. Beklim maar eens een paard als je spierpijn hebt, dat is vrij lastig. Na een uurtje hobbelen, mochten we weer van het paard af (aaauuu) en liepen we naar beneden om een 84 meter hoge waterval te bewonderen. Wow. Na wat fotos en ge-oooh, zijn we weer omhoog geklommen (aaauuu) en mochten we het paard weer op (aaauuu). We besloten dat we wel iets sneller terug wilden, dus lekker draven. Haha, alle spieren werden losgeschud (aaaaaauuuuuu). Al met al hebben we genoten van deze trip, de waterval en de lieve, mooie paardjes.


Puerto Montt & Chiloé:
Puerto Montt is een havenstadje, maar verder niet heel denderend, maar wel makkelijk om vanaf hier Chiloé te bezoeken. Dit is een groot eiland aan Chili. We hebben het nationaal park bezocht en in een paar uur wandelen hebben we duinen, de Nederlande Cartier-heide en een stuk oerwoud gezien.


Bariloche:
Voor diegene die niet weten wat Bariloche is. Het is de chocolade-mekka van Zuid-Amerika en W-A & Maxima gaan er ieder jaar skieën. Wow, wat is het hier mooi. Het ligt in het Lake District, dus heel verrassend dat er veel meren te zien waren. En dat met bergen op de achtergrond en heel veel groen. De chocolade hier is ook niet verkeerd. Gelukig hebben we dat pas de laatste dag geprobeerd, anders waren we iedere dag langs de winkel gelopen en zouden we nu 2 ronde, puistkoppen hebben.

In Bariloche hebben we met Evelien afgesproken (zijn we al een paar keer tegengekomen), met haar gaan we het zuiden bekijken en hiken enzo.
Je bent niet zomaar in het zuiden, zaterdag stapten we om 15.30 uur in de bus en zondag om 19.30 waren we op de plaats van bestemming. Namelijk Rio Gallegos. Maandag hebben we de bus naar El Calafate geboekt, en maar goed ook, want in dit plaatsje was echt NIETS te doen. We hebben nog wel romantisch in een grote zaal onder TL-licht een heerlijke maaltijd genuttigd.


El Calafate:
Gisteren hebben we een boottour gedaan in het Gletsjerpark. De boot vaarde langs diverse gletsjers en langs grote ijsblokken in het water. Wat word je daar melig van. We waren met z´n 5-en (2 NL-ers die we in de bus hebben ontmoet) een fotosessie aan het houden en om elk ijsblokje konden we lachen. Gletsjers en ijsblokken (ze zijn blauw) zijn echt gaaf, wat een natuurverschijnsel, super mooi.

Nu hebben we chill-dag en morgen gaan we weer naar het park om naar DE gletsjer te gaan, de Moreno-gletsjer. Deze schijnt nog al groot te zijn, dus we zullen zien.

Na lieve mensen thuis, geniet van het lekkere weer, dat doen wij ook, want in het echte zuiden regent het non-stop. Dus voor even zijn we jaloers op jullie.

Dikke kussen vanuit Argentinië.